Bestedingslimieten

Een bestedingslimiet begrenst wat één klantgroep bij één aanbieder kan afnemen. Er zijn twee soorten limieten: een maximum aantal items en een maximumbedrag. Beide gelden per kalenderjaar en worden per aanbieder ingesteld. Een gemeente kan één van beide instellen, beide, of geen.

De limieten gaan over items en niet over bestellingen. Een bestelling van vier zwemlessen in één keer telt dus als vier items en niet als één. Dit is een veelvoorkomend misverstand. Een klantgroep die tegen een itemlimiet aanloopt, heeft dat aantal producten bij die aanbieder afgenomen, ongeacht in hoeveel bestellingen dat is gebeurd.

Bij de bedraglimiet telt de eigen bijbetaling mee. Het bedrag dat een klantgroep bij een aanbieder heeft besteed is dus het totaal van wat uit toewijzingen is betaald en wat de inwoner zelf heeft bijgelegd. Zie 'Bijbetalen met iDEAL en Wero'.

De limieten worden getoetst bij het bestellen, waarbij ook de items in de lopende bestelling meetellen. Een bestelling die de limiet zou overschrijden wordt niet geplaatst, en de inwoner ziet dat de limiet bij die aanbieder is bereikt. De limieten worden per aanbieder afzonderlijk berekend, zodat een klantgroep die bij de ene aanbieder aan de limiet zit bij een andere aanbieder gewoon kan bestellen.

Het instellen en beheren van deze limieten hoort bij het beheer van aanbieders; zie Aanbieders & bestellingen, 'Limieten per aanbieder'.